در محیط هایی با کمبود اکسیژن و نسبتاً شور تجزیه هیدروکربن های نفتی به سختی صورت می گیرد که با استفاده از پذیرنده های الکترون مانند نیترات و کاربرد باکتری های تجزیه گر و قادر به رشد در محیط های شور، سعی در افزایش تجزیه زیستی هیدروکربن ها می شود. این مطالعه با هدف بررسی تجزیه زیستی BTEX با استفاده ازsp. Bacillus وBacillus thuringiensisتحت شرایط کاهشی نیترات در محیط آئروفیلیک و شور انجام شد. در ابتدا توانایی باکتری های فوق در تجزیه زیستی BTEX مورد تائید قرار گرفت. سپس با استفاده از مدل تاگوچی و نرم افزار Design Expert تجزیه BTEX در شرایط محیطی مختلف با تغییر در عواملی مانند غلظت اولیه نیترات (500-100 میلی گرم بر لیتر)، BTEX (200-800 میلی گرم بر لیتر)، شوری (5/9-5/0درصد) و جمعیت سلولی (107×5 – 1سلول در میلی لیتر) بررسی شد. نتایج حاصل از تحقیق تواناییBacillusthuringiensis وsp. Bacillus رادر تجزیه زیستی BTEX نشان داد و شرایط بهینه را به منظور حداکثر تجزیه زیستی BTEX برای این دو باکتری به ترتیب در غلظت اولیه BTEX برابر 200 میلی گرم بر لیتر، غلظت اولیه نیترات500 میلی گرم بر لیتر، شوری 5 و 5/9 درصد و جمعیت سلولی 1و 107×5 گزارش نمود.

باکتری باسیلوس تورینجینسیس یک باکتری گرم مثبت با جاذبه های فراوان زراعی و علمی می باشد که تاکنون بیش از 100 زیر گونه و بیش زا 350 نوع ژن مختلف رمز کننده سموم حشره کش در آن شناسایی شده اند. بیشتر زیر گونه های این باکتری بطور اختصاصی تعداد زیادی از حشرات و حتی نماتدها را از بین می برند اما هر نژادی از این باکتری دارای اختصاصیت بالایی بر حشرات از یک راسته یا خانواده خاص می باشند. این اختصاصیت به کمک تنوع پروتیین های کریستالی که باکتری در طول اسپورزایی تولید می کند مشخص می شود. این توکسین ها که تحت عنوان توکسین های Cry نامیده می شوند دارای خانواده ها و زیر خانواده های مختلفی می باشند در این بررسی سعی می شود ویژگی های ژن های موجود، ساز و کار تظاهر آنها، ساز و کار اختصاصیت آنها و کاربردهای آنها در قالب ژنومیکس کاربردی این باکتری ارایه شود.

در این تحقیق به منظور کنترل پروانه برگخوار Ennomus quercinaria سمیت غلظت های مختلف Bacillus thuringiensis روی لاروهای این آفت بررسی و میزان LC50 آن تخمین زده شد. ارزیابی های آزمایشگاهی به روش غوطه ورسازی مبین حساسیت بیشتر لارو سن دوم نسبت به اول است، به طوری که LC50 محاسبه شده برای لارو سن اول و دوم به ترتیب 2.14 و 0.6 پی پی ام برآورد شد. سپس با توجه به غلظت های محاسبه شده، سه غلظت 1، 2، 3 پی پی ام B. thuringiensis روی نهال های 2 ساله درخت انجیلی و با استفاده از سمپاشی دستی پاشیده شده، سپس 30 عدد لارو سن دوم روی نهال ها رهاسازی شدند. نتایج آزمون مقایسه میانگین های LSD نشان داد که از یک سو تفاوت شاهد (آب) با هر یک از سه تیمار B. thuringiensis از نظر تلفات لاروها در سن دوم در سطح یک درصد معنی دار شده (p<0.01) و از سوی دیگر بیشترین میزان تلفات توسط تیمار 2 پی پی ام به میزان 62 درصد حاصل شد. در شرایط میدانی حشره کش بیولوژیک B. thuringiensis سبب 35 درصد مرگ و میر آفت شده، در صورتی که میزان تلفات شاهد 2.8 درصد بود. نتایج حاصل از این مطالعه می تواند گامی مهم در معرفی یک ترکیب کم خطر و سالم برای مبارزه با آفات در اکوسیستم جنگل و حشرات مفید آن باشد.

آلودگی به موادنفتی اغلب در واحدهای بهره برداری، پالایش و فرآوری امری گریزناپذیر است. انتشار این ترکیبات به محیط زیست اغلب موجب اثرات نامطلوب بر سلامت انسان و سایر موجودات زنده می شود و بنابراین باید با استفاده از روش های کارآمد برای حذف آنها اقدام نمود. تجزیه زیستی توسط میکروارگانیسم ها روشی کم هزینه، مؤثر و سازگار با محیط زیست در حذف آلودگی های نفتی از محیط های آلوده است که موفقیت آن بستگی بسیاری به وجود میکروارگانیسم های توانمند به حذف ترکیبات هیدروکربنی حلقوی و خطی دارد. از این رو، جداسازی و شناسایی باکتری های بومی تجزیه کننده سازگار با شرایط محیط و توانمند به تحمل بار بالای آلاینده ها، حائز اهمیت است. در این پژوهش، چهار سویه باکتریایی (Arthrobacter citreus، Staphylococcus gallinarum، Bacillus thuringiensis و Paenarthrobacter nitroguajacolicus) که پیش تر از خاک های آلوده به ترکیبات نفتی در منطقه نفت شهر جداسازی شده بودند، برای حذف زیستی نفتالین و هگزادکان بکار گرفته شدند. نتایج نشان داد که اگر چه تمامی این چهار سویه امکان حذف نفتالین و هگزادکان را به عنوان تنها منبع تأمین کننده کربن دارند؛ اما سویه B. thuringiensis بهترین عملکرد را در حذف هر دو ترکیب نشان داد به طوری که طی مدت 7 روز توانست 31/90٪ از نفتالین (غلظت اولیه mg L-1 200) و 89/78٪ از هگزادکان (غلظت اولیه mg L-1 1000) را به ترتیب با سرعت ویژه mg gcell-1 day-1 25/99 و mg gcell-1 day-1 43/231 حذف نماید. براساس این نتایج، می توان گفت که این باکتری تولیدکننده بیوسورفکتانت، پتانسیل بالایی در تیمار زیستی محیط های آلوده به هیدروکربن های نفتی خطی و حلقوی دارد.